Patron parafii

ŚW. MATEUSZ

Hebr. imię teoforyczne - Mattanja - dar Jahwe, dany przez Boga.

Św. Mateusz, Apostoł i Ewangelista (+ I w). Należał do grona dwunastu Apostołów. W Ewangelii św. Marka (2,14) jest nazwany: Lewi, syn Alfeusza z Kafarnaum. Jezus powołał go na swego ucznia, kiedy pełnił urząd celnika (Mt 9,9-13). Mateusz przed pójściem z Mistrzem wydał ucztę, na którą zaprosił celników i grzeszników. Najstarsza tradycja przypisuje Mateuszowi, autorstwo pierwszej Ewangelii, napisanej dla Żydów w języku aramejskim, argumentującej, że Jezus jest oczekiwanym przez nich Mesjaszem. W Nim spełniły się wszystkie proroctwa. Jak świadczy Klemens Aleksandryjski - Mateusz do 42 roku przebywał i nauczał w Jerozolimie, następnie udał się do Etiopii, gdzie poniósł śmierć męczeńską. Według innych opinii apostołował w kraju Fartów oraz w Persji. Jego relikwie w X wieku miały być przewiezione ze Wschodu do Salerno w pobliżu Neapolu. Św. Mateusz jest patronem diecezji i miasta Salerno, alkoholików, księgowych, pracowników kantorów, celników, urzędników podatkowych.

W ikonografii św. Mateusz przedstawiany był w postaci młodzieńca, później - zwłaszcza w sztuce bizantyjskiej, jako siwowłosy, stary mężczyzna. W sztuce zachodniej od czasów średniowiecza dominuje obraz silnie zbudowanego, brodatego mężczyzny w średnim wieku. Ubrany bywa w tradycyjną długą, białą suknię apostolską i w tunikę. Bywa także ukazywany w postawie siedzącej, kiedy pisze - przy nim stoi anioł, przekazujący natchnienie. Jego atrybutami sa: księga i pióro, miecz lub halabarda, postać uskrzydlonego młodzieńca, sakwa z pieniędzmi u stóp, torba podróżna.

Mateusz, pochodzący z Kafarnaum, był celnikiem. Pan Jezus powołał go do grona Apostołów. Najstarsza tradycja przypisuje św. Mateuszowi autorstwo pierwszej Ewangelii, napisanej dla Żydów w języku hebrajskim, pomiędzy 50, a 60 rokiem. Ewangelia św. Mateusza rozpoczyna się od obszernego opisu narodzenia naszego Zbawiciela i dokładnej Jego genealogii: "Rodowód Jezusa Chrystusa...", podaje także najdokładniejszy opis życia Pana Jezusa i wykazuje, że Jezus jest obiecanym Mesjaszem, dlatego w ikonografii chrześcijańskiej symbolem św. Mateusza jest człowiek. Jest patronem poborców podatkowych i celników. Ukazuje się go jako anioła, z piórem i pergaminem, z sakiewką, toporem, mieczem, czy liczydłem.

Ewangelia wg św. Mateusza

Ewangelia (euangelion = gr. "dobra nowina") to przekaz, którego celem nie jest kronikarski zapis wydarzeń, ale opisanie tego, co dla wierzącego jest najważniejsze, najbardziej istotne - właśnie "dobrej nowiny".

Współczesnemu człowiekowi takie niechronologiczne, 'wybiórcze' podejście do wydarzeń jest bardzo dobrze znane - sami przecież nieraz relacjonujemy wydarzenia (ot, choćby z własnych wakacji!) w identyczny sposób, nie dbając o kronikarską dokładność, ale uwypuklając to, co wydaje nam się ważne. W tym sensie relacje zapisane w Ewangeliach brzmią bardzo współcześnie.

Każdy z czterech Ewangelistów – Mateusz, Marek, Łukasz i Jan -  przedstawia Jezusa w sposób charakterystyczny dla siebie, wskazujący na inne aspekty Dobrej Nowiny. Stąd pozorne sprzeczności - kłopotliwe dla tych wszystkich, którzy usiłują w Ewangeliach widzieć kronikarski zapis życia Jezusa. Tymczasem są one relacjami ludzi zafascynowanych Jezusem, uczniów, którzy starają się przekazać to wszystko, co wydaje im się najbardziej istotne. 

Z pojęciem Ewangelii łączy się w oczywisty sposób pojęcie ewangelizacji – czyli kerygmat. Kerygmat to pierwsze głoszenie  Dobrej Nowiny. W odniesieniu do katechezy kerygmat musi nastąpić najpierw, powinien poprzedzić katechezę. Inaczej katecheza nie ma sensu.

Można powiedzieć, że kerygmat jest sercem przepowiadania. Głoszenie kerygmatu - w swej istocie - to przepowiadanie osoby Jezusa Chrystusa jako Jedynego Zbawiciela i Pana. Pierwsze głoszenie ma jeden cel: budzić wiarę w Chrystusa, który daje nowe życie. Nowa Ewangelizacja ma za zadanie również budzenie wiary, wiary którą już otrzymaliśmy w czasie chrztu świętego. Dziś wielu chrześcijan w Europie i na całym świecie nie potrzebuje suchej doktryny, rytuałów, nakazów, ale potrzebuje powrotu do życia w Bogu, potrzebuje poznania Boga, Który jest Miłością i Który jest blisko, jest Emmanuelem czyli Bogiem z nami. Dlatego potrzeba dziś głoszenia Chrystusa żyjącego również dzisiaj, żyjącego i przemieniającego życie konkretnych osób. Takie przedstawienie Chrystusa ma doprowadzić przyjmującego Dobrą Nowinę do otwarcia serca na osobę Zbawiciela i Pana, Którym jest Chrystus Pan.

Ewangelia według św. Mateusza była adresowana do ludzi wychowanych w judaizmie. Przejawia się to m.in. w licznych semityzmach, używaniu cytatów ze Starego Testamentu, ukazaniu wypełniania się starotestamentowych proroctw w osobie Jezusa Chrystusa, zainteresowaniu problemem Prawa i jego interpretowania w świetle nauki Jezusa (Kazanie na Górze wyjaśnia różnicę między Prawem a Ewangelią, szczególnie w części Mt 5,17-48) oraz w położeniu nacisku na ukazanie Jezusa jako oczekiwanego przez pokolenia Izraela Mesjasza, potomka Abrahama i Dawida, prawowitego Króla. Mateusz zakłada też znajomość przez czytelnika zwyczajów żydowskich i w przeciwieństwie do pozostałych Ewangelistów nie tłumaczy ich znaczenia (np. rytualne mycie rąk przed jedzeniem: Mt 15,2, noszenie filakterii).

Mateusz skupia się na stosunku Jezusa do wiary Żydów:

  1. Jezus Mateusza przychodzi wypełnić Stare Przymierze (Mt 5,17).
  2. Ważny dla Izraela temat Królestwa Bożego - jest też ważnym tematem tej Ewangelii (np. Mt 10,7); Jezus jest tym, który ustanawia Królestwo.
  3. Jezus przychodzi także po to, aby osądzić niewierność i opór Izraela wobec Boga (np. Mt 11,20n., 16,6).
  4. Jezus jest przedstawiony jako Nauczyciel (np. tzw. Kazanie na Górze).
  5. Jezus jest też ukazany jako Mesjasz, Syn Dawida: Ewangelia rozpoczyna się rodowodem Jezusa i krótką relacją z jego dzieciństwa, ukazującą, w jaki sposób zdarzenia stanowiły wypełnienie starotestamentowych proroctw.

Bardzo interesujące jest zakończenie tej Ewangelii (Mt 28,18-20), w którym Jezus jest ukazany nie tylko jako ten, któremu "dana jest wszelka władza w niebie i na ziemi", ale też mówi o sobie "Ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata".

Żyjąc prawdziwie w miłości, sprawmy by wszystko wzrastało ku Chrystusowi

Ef 4,15

Polecamy

Ciekawostki o parafii

Poznaj obecne i historyczne fakty


Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
73 0.16882395744324