Pojemność ludzkiego serca? Nieskończona!

4 czerwca 2022

Zrób sobie dzisiaj „rachunek sumienia” z dostrzegania nieskończonego majestatu Boga, który objawiał się w ostatnich godzinach/dniach w tobie i w ludziach obok ciebie. Ale nie po to, by się „zdołować” tym, jak często zdarza ci się go przeoczyć; lecz po to, by się nim – choćby i po fakcie – ucieszyć i zachwycić.

Biblia wielokrotnie opiewa majestat Boga. Majestat, czyli dostojeństwo, powagę, potęgę, okazałość, splendor, moc, chwałę i tak dalej. W litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa wołamy: Serce Jezusa, nieskończonego majestatu… Ponieważ zwykliśmy (całkowicie słusznie) myśleć i mówić o Zbawicielu w samych superlatywach, to wezwanie to nie robi na nas większego wrażenia, nie zdumiewa nas i nie zastanawia. Ot, jeszcze jeden, jak najbardziej „zasłużony” modlitewny „komplement” wobec Pana Jezusa. Tymczasem warto poświęcić mu chwilę i odrobinę więcej uwagi.

Co właściwie mówi to wezwanie? Mówi ni mniej ni więcej, że l u d z k i e serce Jezusa z Nazaretu mieści w sobie nieskończony (!) majestat Boga; a zatem, że nasze ograniczone człowieczeństwo (a ograniczenia te przeżywamy przecież wszyscy nieraz aż nadto boleśnie) może nie tylko doświadczać tego, co nieskończone (boskie) od zewnątrz, ale także od wewnątrz, niejako „mieszcząc” boskość w sobie. Przychodzą na myśl słowa, które wypowiada jedna z bohaterek „Opowieści z Narnii” w ostatniej części sagi: „W naszym świecie też była kiedyś stajenka, w której znajdowało się coś większego niż cały świat”. Rokrocznie wyśpiewujemy tę tajemnicę w czasie Bożego Narodzenia w tradycyjnej kolędzie: „Bóg się rodzi, moc truchleje, Pan niebiosów obnażony; ogień krzepnie, blask ciemnieje, ma granice Nieskończony. Wzgardzony – okryty chwałą, śmiertelny – Król nad wiekami…” Paradoks, napięcie między małym i nieskończonym pogodzone zostają w ludzkim ciele Boga. Nieskończoność, której odtąd doświadczyć można w małości; która objawia się w małości, kruchości, egzystencjalnym ubóstwie człowieka. Doświadczenie to – dostępne „od zaraz” – jest nam ofiarowane w jedności z Wcielonym Synem Bożym, w którą wchodzimy i którą podtrzymujemy poprzez życie sakramentalne. Ono nie tylko budzi w nas jakieś dyspozycje moralne czy duchowe, ale przede wszystkim daje nam udział w nieskończonym życiu (a więc i majestacie) samego Boga.

Oczywiście na razie tego Bożego życia (i majestatu) doświadczamy w sobie na zasadzie „przedsmaku” (młodzież powiedziałaby może: „w wersji demo”), ponieważ w doczesności nasza percepcja jest ograniczona. Dlatego św. Paweł mówi, że „ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują” (1Kor 2,9). Nieskończoność Bożego życia wymyka się naszej wyobraźni, intelektowi, zmysłom, intuicji. Możemy jednak śledzić jej „przebłyski” w naszym życiu – wszędzie tam, gdzie w staraniu o to, co Dobre, Prawdziwe i Piękne przekraczamy (nieraz sami się dziwiąc powodzeniu w tym przekraczaniu) nasze najróżniejsze granice, wciąż przecież pozostając małymi i kruchymi ludźmi. I nie chodzi tu wcale jedynie o decyzje i czyny jawnie heroiczne, ale także o niezliczone momenty naszej najprostszej codzienności.

Wysławiając Serce Jezusa, nieskończonego majestatu, zaproszeni jesteśmy, by dostrzec i zachwycić się tym, że Bóg potrafi działać nie tylko mimo naszej małości, ale także wprost przez nią. Tu i teraz możemy powtórzyć za św. Teresą z Lisieux jej okrzyk radości: „Windą, która mnie uniesie aż do Nieba, są Twoje ramiona, O Jezu! A do tego nie potrzebuję wzrastać, przeciwnie, powinnam zostać małą, stawać się coraz mniejszą. O mój Boże, przewyższyłeś wszelkie moje oczekiwania!”

Zrób sobie dzisiaj „rachunek sumienia” z dostrzegania nieskończonego majestatu Boga, który objawiał się w ostatnich godzinach/dniach w tobie i w ludziach obok ciebie. Ale nie po to, by się „zdołować” tym, jak często zdarza ci się go przeoczyć; lecz po to, by się nim – choćby i po fakcie – ucieszyć i zachwycić.

 

za niedziela.pl

Różaniec Święty to potężna broń. Używaj jej z ufnością, a skutek wprawi cię w zadziwienie

sw. Josemaria Escrivá

Polecamy

Ciekawostki o parafii

Poznaj obecne i historyczne fakty


Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
80 0.069416999816895